O da yarınki anıları yaşıyordur mutlaka...
Ne günlerdi onlar… Ama ne kadar zor olursa olsun, günler geçip gidiyordu. Yalnızca anılar kalıyordu geriye. Anıların en güzel tarafı da, içindeki acıların bile tatlılaşmış olmasıydı. Zaman, tanrı gibi bir şeydi. Hangi olaydan geriye ne kalacağını, içindeki sevincin, coşkunun, acının , hayal kırıklığının ne ölçüde geleceğe taşınacağını belirliyordu. Tanrı gibi bir şey değil, tanrının ta kendisiydi.
Yaşandığı andan içinden çıkılmaz sorunlar olarak görünen şeyler, yıllar sonra tatlı bir düş gibi keyif veriyordu insana. Aşklar , ayrılıklar bile. “ Ben onsuz yapamam “ lı günlerde yalnızca puslu bugünü ve pişmanlıklarla kaplı dünü vardı insanın. Geleceği yoktu. Ne kadar çaba harcasan da ne birkaç gün ötesini, ne de yıllar sonrasını düşünemiyordum. Yalnızlığı tasarlamıyordun.
Ama bugünden geçmişine baktığında, “ ne günlerdi onlar ” deyip gülümsüyorsun. O arada da, bugünün acılarını yaşıyorsun olunca yıpratıcılığıyla. Yine tasarlayamıyorsun geleceği. Zorluk aşılmaz gibi geliyor yine.
Aslında, yarinki anıları yaşıyoruz hepimiz.
Konu: sesimi duyan var mı
...................
Bağlantı »
Konu: merhaba
dünden sonra yarından önce
yaşam durur umut bitince yaşayamadıkça özgürce
mutluluklar biter
sevsende
.................
yazınız bugünkü resimli şiirime esinti oldu..
sevgiler
Düzenleyen eylemce gün: 15/12/2006 saat: 11:05
Bağlantı »
Konu: Selam
Paylaşımınız için teşekkür ederim..Selametle..
Bağlantı »